Du må være innlogget for å få tilgang til alle nyheter! Logg inn eller opprett brukerkonto.

Ei feiring av ti år med musikkglede

Ei feiring av ti år med musikkglede

Tønes og Anne Lise Frøkedal i samspel på den ekstra festivaldagen på torsdag. FOTO: Ingve Aalbu

For ti år sidan, i juli 2006, var underteikna og sju andre betalande tilhøyrarar på konsert med I Was A King på Checkpoint Charlie i Stavanger. Ein kan trygt seia at mykje har skjedd med bandet sidan den gong.

Tekst:

Publisert:

Oppdatert:
09.05.2016 kl 12:30

I Was A King har gitt ut fem fullengdarar, blitt nominert til spellemannprisar og spelt ei rekke konsertar i inn og utland. Dette ti-års jubileet ville vokalist, gitarist og låtskrivar Frode Strømstad feira med å invitera musikarar og tilhøyrarar frå heile verda til Egersund og Mungåt Ølbar for å kosa seg med ei helg med god musikk.

– Det er greitt å arrangera ein festival, for då får ein spela, sa Strømstad sjølv frå scena på fredag.

Det er i grunnen dette Strømstad har gjort heile livet: han har laga ulike forum kor han kan få spelt og høyrt musikken han liker. I tillegg til å vera musikar er Strømstad også musikkprodusent og konsertarrangør.

Gjennom arbeidet som konsertarrangør, etter kvart som ein del av Egersund Visefestival, har Strømstad vore med på å få ei imponerande liste av kjente namn til Egersund. Festivalen denne helga blei vel så mykje ei feiring av dette musikalske nettverket som av bandet I Was a king.

Festival er eit misvisande ord for det ein fekk vera med på i helga, ein fekk heller inntrykk av at Strømstad og co. inviterte folk heim til stova si. Stova i dette tilfellet var Mungåt Ølbar, som med sitt heimekoselege interiør laga ein perfekt ramme for helga. Plassen var nok ikkje tilfeldig. Faktisk spelte Frode Strømstad ein av sine siste konsertar før han danna I Was A King i nettopp dette lokalet (som då hadde eit anna namn), jula 2005. Sidan då har både bandet og konsertlokalet endra seg enormt. Forresten, med på rytmeinstrument den gong var ein av eldsjelene bak Mungåt og denne festivalen, Frode Tingbø.

Se bildet større

Hollie Fullbrook kom heile vegen frå Auckland, New Zealand for å spela. Her under bykonserten laurdag på dagtid. FOTO: Gunnar Kvassheim

Kva fekk me høyra denne helga? Mellom anna: Daniel Smith, kjent frå Danielson Famile, spelte saman med Emil Nikolaisen både fredag og laurdag. Ole Johannes Åleskjær frå Loch Ness Mouse spelte det han sjølv kalla eit «Loch Ness-aktig» set saman med to musikarar han aldri hadde spelt med før. Den mest fleksible av alle festival-deltakarane var nok likevel tangent-spelar Josh Kantor. Kantor er noko så spesielt som fast organist på heimekampane til baseballaget Boston Red Sox, og bidrog med orgel og trekkspel til så godt som alle andre artistar.

Tønes bidrog med å få fram litt latter i eit svært høflig publikum. Hollie Fullbrook frå Tiny Ruins og Hamish Kilgour frå the Clean kom heile vegen frå New Zealand for å spela fin visesong. Fullbrook proklamerte forresten at det var så mange interessante kollaborasjonar at festivalen burde vart ei heil veke.

Gary Olson sitt backingband illustrerte Fullbrook sitt poeng. Det var sett saman av musikarar frå festivalen og gjorde at tilhøyrarane kunne få ei ekte Ladybug Transistor-oppleving. Lady Hardanger spelte norsk-språklig cajun-musikk, og fekk eit høflig publikum med på ein liten sing-along. Jeffrey Lewis frå New York sette punktum på fredagskvelden med ei eklektisk blanding av folk, punk, disco, rap og ikkje minst historieundervisning. Lewis overraska publikum med ein musikalsk gjennomgang av fallet til kommunismen i Sovjetunionen.

I Was A King sjølv stod på scenen både fredag og laurdag. Det var eit band i storform som spelte songar som spant over heile karrieren. Strømstad var i sitt ess og fekk vist både det karakteristiske splitthoppet og gitarfeedback som var Sonic Youth verdig. Dream Syndicate-vokalist Steve Wynn sto på scenen fleire gonger og fekk æra av å avslutta lørdagskvelden. Saman med kona Linda Pitmon spelte han songar frå heile karrieren. Han valde å avslutta med «Tell me when it’s over», som var den første songen han nokon skreiv. Tittelen var ikkje ein kommentar til festivalen skulle ta slutt, men ein passande påminning om alt det gode som kan koma ut av at ein ungdom set seg ned å skriv ein song

Se bildet større

Mannen som har ei eiga stjerne i Egersund, Steve Wynn. Her med Frode Strømstad og Josh Kantor. FOTO: Ingve Aalbu

Men kva for høgdepunktet? For denne meldaren var det heilt klart då ein hadde alle fire Dalane-kommunar representert på scena: Tønes, Frode Strømstad, Ole Reidar Gudmestad og Emil Nikolaisen spelte songar frå prosjektet Skjelvekommode. Då hiten «Stapte Renualt» blei spelt var stemninga i lokalet elektrisk!

Det er mange minne å ta med seg etter ei slik helg. Musikarane fekk kosa seg med å spela saman med gamle og nye kjente i ei svært uformell ramme, og me som tilhøyrarar fekk oppleva musikk på høgt nivå!

Nyheter fra andre aviser

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!